معنی مهلبیة

[ مُ هَ لْ لَ بی یَ ] (اِ) به فارسی فرنی نامند. از جمله اغذیهٔ لذیذه است که از آرد برنج و شیر و شکر ترتیب دهند و او را دودرس بابلی جهت مهلب بن مغیره اختراع نمود. بجهت رفع قی طعام که از ریختن سودا به معده ناشی شده بود. (از تحفهٔ حکیم مؤمن). حکیمی از بابل به نام دودرس آن را برای مهلب بن ابی صفرة ساخت، آنگاه که معدهٔ او بیمار شد و بوسیلهٔ آن شفا یافت. بهترین نوع آن از برنج پاکیزه و شیر گاو ساخته می شود. (از تذکرهٔ ضریر انطاکی ص ۳۳۲).[ مُ هَ لْ لَ بی یَ ] (اِخ) مهلبیان. آل مهلب. رجوع به آل مهلب و مهلبیان شود.