معنی مهان

معنی واژه مهان

4 بازدید
[ مِ ] (اِ) جِ مِهْ. بزرگان : بر او آفرین کرد شاه جهان که بادت بزرگی و فر مهان.فردوسی. سر نامه گفت آفرین مهان بر آن باد کو پاک دارد نهان.فردوسی. چو بشنید قیصر کز ایران مهان فرستادهٔ شهریار جهان.فردوسی. یکی شادمانی بد اندر جهان خنیده میان کهان و مهان.فردوسی. میان سپاهت هر آن کز مهان بترسی از او آشکار و نهان.اسدی. ز کردار گرشاسب اندر جهان یکی نامه بد یادگار از مهان.اسدی. بر مهان نشوم ور شوم چو خاک مهین غم گیا نخورم ور خورم به کوه گیا.خاقانی. با مهان آب زیر کاه مباش تات بی آب تر ز که نکنند.خاقانی. به می خوردن نشاند آنگه مهان را همان فرخنده بانوی جهان را.نظامی. سر سرفرازان و تاج مهان به دوران عدلش بناز ای جهان.سعدی.
[ مُ ] (ع ص) (از «هـ ون») خوارکرده شده. ذلیل کرده شده. (ناظم الاطباء). اهانت کرده شده. (غیاث اللغات). خوار. ذلیل. (غیاث اللغات) (آنندراج). مستخَفّ. اهانت شده. استخفاف شده. (یادداشت مؤلف): {/Bیُضََاعَفْ لَهُ اَلْعَذََابُ یَوْمَ اَلْقِیََامَةِ وَ یَخْلُدْ فِیهِ مُهََاناً. ۱-۹۲۵:۶۹/}(قرآن ۲۵/۶۹). سر همان و پر همان هیکل همان موسیی بر عرش فرعونی مهان. مولوی (مثنوی). جمله بی معنی و بی مغز و مهان جمله با شمشیر چوبین جنگشان. مولوی (مثنوی).
[ مَ ] (اِخ) دهی است از دهستان پایین شهرستان نهاوند. دارای ۲۳۰ تن سکنه. محصول آن غلات، توتون، حبوب و لبنیات است. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۵).
راهنمای اختصارات لغت‌نامه دهخدا

نشانه‌های اختصاری و معانی آن‌ها

اِ = اسم

اِخ = اسم خاص

اِ صوت = اسم صوت

اِ فعل = اسم فعل

اِ مرکب = اسم مرکب

اِ مص = اسم مصدر

ص = صفت

ص نسبی = صفت نسبی

ن تف = نعت تفضیلی

نف = نعت فاعلی

ن ل = نسخه بدل

ن م = نعت مفعولی

ع = عربی

ظ = ظاهراً

ج = جلد

ج، = جمع

جِ = جمعِ…

جج، = جمع‌الجمع

ججِ = جمع‌الجمعِ…

ص = صفحه

صص = صفحات

مص = مصدر

مص مرکب = مصدر مرکب

ح = حاشیه

حامص = حاصل مصدر

چ = چاپ

|| = نشانه معنی بعدی مدخل

__ = نشانه ترکیب یا زیرمدخل

ق = قید

ق.م. = قبل از میلاد

م. = میلادی

(ص) = صلّی‌الله علیه و آله و سلم

(ع) = علیه‌السلام

(س) = سلام‌الله علیه

فان = فرهنگ اسدی نخجوانی

حفان = حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی

حبط = حبیب‌السیر چاپ طهران

خارج می‌شوید؟

برای خروج از سایت اطمینان دارید؟

برای دسترسی باید وارد شوید