معنی منیرة

[ مَ نْ نی رَ ] (ع اِ) نام گیاهی است که در مفردات ابن البیطار شرح شده است. (از دزی ج ۲ ص ۶۲۰). گیاهی است با ساقی کاواک به بلندی دو ذراع و در میان آن چیزی مانند پنبه. برگش شبیه حبق که هرچه به زمین نزدیکتر بزرگ تر باشد درون برگ به لون فرفیری و چون اره دندانه دندانه است و بر بالای ساق او را اکلیلی بود چون شبت به رنگ فرفیری و ریشهٔ آن خشبی است و در نزدیکی آب روید و نام دیگر آن ارجونیه است و چون خشک آن را کوفته و بر قروح خبیثه پاشند سودمند بود و خوردن آن کشنده است. (از ابن البیطار جزء رابع ص ۱۶۷) (یادداشت مرحوم دهخدا).