معنی منگل
14 بازدید
[ مَ گُ ] (اِ) دزد و راهزن و آن را شنگل نیز گویند و دور نیست که شنگل و منگل مرادف باشند. (انجمن آرا) (آنندراج). در صحاح الفرس به همین معنی آمده. رشیدی احتمال میدهد مصحف «شنگل» باشد. مؤلف فرهنگ نظام این احتمال را بعید می داند. (از حاشیهٔ برهان چ معین).[ مَ گُ ] (اِ) یا آب منگل. مظهر قنات؛ یعنی آنجا که آب قنات بر روی زمین پیدا آید. (یادداشت مرحوم دهخدا).[ مَ گَ ] (اِخ) محله ای از محلات ناحیهٔ آمل است. (از بخش انگلیسی سفرنامهٔ مازندران و استرآباد رابینو ص ۱۱۴). رجوع به ترجمهٔ فارسی آن ص ۱۵۳ شود.
کلمات هم‌قافیه با «منگل»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «گل» برای سرودن شعر