معنی منصور باللََّه

[ مَ رُ بِلْ لاه ] (اِخ) (الـ ...) قاسم بن محمدبن علی، از سلالهٔ الهادی الی الحق، صاحب یمن (متوفی به سال ۱۰۲۹ هـ . ق.) از ائمهٔ زیدیه است. در صنعا ولادت و نشأت یافت. در سال ۱۰۱۶ مردم با او بیعت کردند و او فرستادگانی به قبایل مختلف گسیل کرد و کارش بالا گرفت و نایب السلطنهٔ دولت عثمانی را در یمن کشت و بر تمامی ارض یمن مستولی شد و سرانجام در شهارة درگذشت. (از الاعلام زرکلی ج ۲ ص ۷۸۶).[ مَ رُ بِلْ لاه ] (اِخ) (الـ ...) یعقوب بن یوسف بن عبدالمؤمن الکومی، مکنی به ابویوسف و معروف به منصور مؤمنی (۵۵۴-۵۹۵ هـ . ق.) از ملوک سلسلهٔ مؤمنیه در مغرب اقصی است. پس از وفات پدر به سال ۵۸۰ به امارت رسید. (از اعلام زرکلی ج ۳ ص ۱۱۷۰). رجوع به همین مأخذ شود.