معنی منتهب

[ مُ تَ هِ ] (ع ص) غارت کننده و غنیمت گیرنده. (آنندراج) (از منتهی الارب). آنکه می رباید و غارت می کند و به یغما می برد. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || اسب چیره در رفتار. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). رجوع به انتهاب شود.[ مُ تَ هَ ] (ع ص) مال غارت شده و به یغما رفته. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || (اِ) در عبارت «و عبدانهم بالمنتهب» موضعی است که واقعه ای در آن روی داده و گویند مصدر میمی است به معنی انتهاب و گویند موضع انتهاب. (از اقرب الموارد). رجوع به انتهاب شود.