معنی منبک
7 بازدید
[ مِمْ بَ ] (اِ) گیاهی را گویند که از آن جاروب سازند. (برهان) (آنندراج) (از ناظم الاطباء). به این صورت در کتب طب یافته نشد. ظاهراً مصحف «منبل» است. در رشیدی آمده: «منبل دار و بالفتح نام گیاهی است که بجهت به شدن جراحتها و زخمهای تازه به کار برند. مولوی گوید: «داروی منبل بنه بر پشت ریش.». و ممکن است که جملهٔ «از آن جاروب سازند» در متن تصحیف «از آن داروی سازند» باشد. (حاشیهٔ برهان چ معین).
کلمات هم‌قافیه با «منبک»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «بک» برای سرودن شعر