معنی منافر
6 بازدید
[ مُ فِ ] (ع ص) نفرت کننده و مکروه دارنده و رمنده. (از ناظم الاطباء). || مقابل ملایم: غضب قوه ای است در حیوان دفع منافر را، و شهوت قوهٔ جلب ملایم را. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). دوم قوت جنباننده که به تأیید او حیوان بجنبد و بدانچه ملایم اوست میل کنند و از آنچه منافر اوست بگریزد. (چهارمقاله ص ۱۱).
کلمات هم‌قافیه با «منافر»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «فر» برای سرودن شعر