معنی منادی‌گاه
5 بازدید
[ مُ دا / مُ ] (اِ مرکب) محل ندا زدن. جای جار زدن. جایی که به آواز بلند مطلبی را به آگاهی همگان برسانند: بر منادی گاه کن این کار تو بر سر راهی که باشد چارسو. مولوی (مثنوی چ نیکلسن ج ۱ ص ۲۳). رجوع به مُنادی ََ و مُنادی شود.
کلمات هم‌قافیه با «منادی‌گاه»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «اه» برای سرودن شعر