معنی ممیلة

[ مُ لَ ] (ع ص) زنی دلفریب. (از منتهی الارب) (از آنندراج) (ناظم الاطباء). || زنی که مقنعه کج دارد و برگرداند تا موی وی نمایان شود. (از اقرب الموارد) (از منتهی الارب) (از آنندراج) (ناظم الاطباء). || زنی که مایل می کند دیگران را در مثل افعال و کردار. || زنی که از ناز در راه رفتن سرین و دوش می جنباند. (از منتهی الارب) (از آنندراج) (ناظم الاطباء). || زنی که دیگران را شانهٔ میلاء می کند. || زنی که دیگران را در فتنه می اندازد. (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء). ج، ممیلات. (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).