معنی ملیم

[ مُ ] (ع ص) سزاوار ملامت. منه المثل: رب لائم ملیم. (منتهی الارب) (از آنندراج). سزاوار ملامت و شایستهٔ نکوهش. المثل: رب لائم ملیم؛ چه بسیار نکوهش کننده ای که خود شایسته و سزاوار نکوهش و ملامت است. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ملیم آن کس باشد که کاری کند که به آنش ملامت کنند. (ابوالفتوح رازی): سخن حجت بر وجه ملامت مشنو تا نمانی به قیامت خزی و خوار و ملیم . ناصرخسرو.[ مَ ] (ع ص) نکوهیده. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ملوم. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).[ ] (اِ) واحد پولی در مصر و هزار عدد از آن برابر یک جنیه، یعنی یک دینار مصری است. (النقود العربیة ص ۲۶).