معنی ملکیه
6 بازدید
[ مَ لَ کی یَ ] (ع ص نسبی) قوهٔ ملکیه؛ قوهٔ عاقله. قوهٔ ناطقه. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). رجوع به قوهٔ عاقله ذیل ترکیب های قوه شود.[ مَ لَ کی یَ ] (اِخ) نام فرقه ای از فرق میان عیسی و محمد صلوات اللََّه علیهما. (ابن الندیم، یادداشت به خط مرحوم دهخدا). طایفه ای است از نصاری و به علت پیروی از مَلِک چنین لقبی یافتند. واحد آن مَلَکیّ است و عامه مِلکیّ و مِلکیّه نامند و آن غالباً به اتباع کنیسهٔ بطرسیهٔ روم اطلاق می شود. (از اقرب الموارد). رجوع به ملکان و ملکائیه و ملکانیه شود.
کلمات هم‌قافیه با «ملکیه»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «یه» برای سرودن شعر