معنی ملک‌افزای
5 بازدید
[ مُ اَ ] (نف مرکب) ملک افزاینده. که بر وسعت و نعمت مملکت بیفزاید. گسترش دهندهٔ کشور: افروخته دولت شه عالم رای ملک افزای است و عدل گستر همه جای زین دولت عدل گستر ملک افزای چشم بد خلق دور داراد خدای. امیرمعزی (دیوان چ اقبال ص ۸۲۰).
کلمات هم‌قافیه با «ملک‌افزای»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ای» برای سرودن شعر