معنی ملوکطبع
4 بازدید
[ مُ طَ ] (ص مرکب) آنکه سرشت شاهان دارد. منیع الطبع. بلندهمت : در این زمین که تو هستی ملوک طبعانند که ملک روی زمین پیششان نیرزد لاش. سعدی.
کلمات همقافیه با «ملوکطبع»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «بع» برای سرودن شعر