معنی مقررات

[ مُ قَ رْ رَ ] (ع اِ) جِ مقرره. رجوع به مقرره شود. || در اصطلاح اداری و حقوقی ایران در دو مورد بکار رود: الف -به معنی عام شامل قانون، تصویب نامه، آئین نامه، بخشنامه و هر چه که ضمانت اجرا داشته باشد ب -به معنی خاص در مقابل قانون (به معنی اخص) استعمال می شود. (ترمینولوژی حقوق، تألیف جعفری لنگرودی). || (اصطلاح حقوق) تصمیمات و اقداماتی راجع به اعلان و اجرای قوانین که توسط وزرا (مقررات وزارتی) یا استانداران (مقررات ایالتی) یا شهرداری (مقررات شهرداری). یا برخی دیگر از مراجع صلاحیتدار اداری گرفته می شود و کتبی است نهایت اینکه اسلوب و فرم آن با فرم نامه های اداری فرق می کند. ممکن است به صورت مقررات کلی (نظامنامه) باشد و یا مخصوص به مورد خاص و شخص معین باشد، اولی را مقررات کلی و دومی را مقررات فردی (مانند ابلاع انتصاب شخصی به سمتی) نامند. (ترمینولوژی حقوق، تألیف جعفری لنگرودی). - مقررات شهرداری ؛ مقرراتی که شهرداری در زمینهٔ اعلان و اجرای قانون وضع می کند. (ترمینولوژی حقوق، تألیف جعفری لنگرودی). - مقررات فردی ؛ مقررات ناظر به اعلان و اجرای قوانین که از مرجع صالح صادر شود و ناظر بخصوص مورد معین باشد مانند ابلاع انتصاب شخص معین به سمت معین. (ترمینولوژی حقوق، تألیف جعفری لنگرودی). - مقررات کلی ؛ مقرراتی که در زمینهٔ اعلان و اجرای قوانین از مراجع صلاحیتدار صادر می شود و اختصاص بخصوص مورد معین ندارد، در مقابل مقررات فردی بکار رفته است. (ترمینولوژی حقوق، تألیف جعفری لنگرودی). - مقررات وزارتی ؛ مقرراتی که وزیری در مقام اعلان یا اجرای قانون وضع می کند. (ترمینولوژی حقوق، تألیف جعفری لنگرودی).