معنی مغایب
4 بازدید
[ مُ یَ ] (ع ص) آنکه در غیبتش از او سخن گویند. و رجوع به مغایبة شود. || (اصطلاح دستوری) سوم شخص غایب. مقابل مخاطب. - ضمیر مغایب؛ ضمیری که مرجع آن، شخص یا شی ء غایب باشد، مانند او، ایشان. - فعل مغایب؛ فعلی است که فاعل آن شخص یا شی ء غایب باشد و آن شامل سوم شخص مفرد و سوم شخص جمع است، مانند رفت، رفتند. و رجوع به غایب و ضمیر غائب شود.
کلمات هم‌قافیه با «مغایب»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «یب» برای سرودن شعر