معنی معتوی
5 بازدید
[ مُ تَ ] (ع ص) سگی که دهن کج نموده بانگ کند یا آواز زشت و بلند برآورد. (آنندراج) (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). و رجوع به اعتواء شود.
کلمات همقافیه با «معتوی»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «وی» برای سرودن شعر