معنی معاقله

[ مُ قَ لَ ] (ع مص) به خرد با کسی‌ نبرد کردن. (تاج المصادر بيهقی). به خرد نبرد کردن. (منتهی الارب) (آنندراج): عاقله‌ معاقله فعقله؛ نبرد کرد او را در خرد پس اعقل‌ و با خردتر از او بود. (ناظم الاطباء) (از اقرب‌ الموارد). || مساوات کردن، و منه الحديث: المرأه تعاقل الرجل الی ثلث ديتها؛ ای تساويه‌ يعنی زخم موضحهٔ مرد و موضحهٔ زن در کم‌ از ثلث برابر است پس هرگاه ديت جنايت زن‌ به ثلث رسد يا زايد شود ديت آن نصف ديت‌ مرد گردد ... (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد). مساوات کردن، الحديث: المرأه تعاقل الرجل الی ثلث ديتها؛ ای‌ تساويه. (ناظم الاطباء).