معنی مطيعا

معنی مطيعا

6 بازدید
[ مُ ] (اِخ) نصرآبادی آرد: از تبارزهٔ ساکن عباس‌آباد اصفهان است. مردی در کمال برشتگی و آرام، دلنشين خاطرها و مقبول دلها بود. هرگز قدم از طريق ادب بيرون‌ ننهاد. اوقات به تجارت ميگذرانيد به هند رفته‌ پسرش در آنجا فوت شده اعراض کرده بيمار به اصفهان آمده فوت شد. يکی از اشعارش‌ اين است: آهی که مرا از دل پر درد برآيد چون شاهسواريست که از گرد برآيد برگشتن ما يکجهتان از تو محال است‌ از معرکهٔ عشق مگر گرد برآيد. (از تذکرهٔ نصرآبادی ص‌391).

کلمات هم‌قافیه با «مطيعا»

مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «عا» برای سرودن شعر

راهنمای اختصارات لغت‌نامه دهخدا

نشانه‌های اختصاری و معانی آن‌ها

اِ = اسم

اِخ = اسم خاص

اِ صوت = اسم صوت

اِ فعل = اسم فعل

اِ مرکب = اسم مرکب

اِ مص = اسم مصدر

ص = صفت

ص نسبی = صفت نسبی

ن تف = نعت تفضیلی

نف = نعت فاعلی

ن ل = نسخه بدل

ن م = نعت مفعولی

ع = عربی

ظ = ظاهراً

ج = جلد

ج، = جمع

جِ = جمعِ…

جج، = جمع‌الجمع

ججِ = جمع‌الجمعِ…

ص = صفحه

صص = صفحات

مص = مصدر

مص مرکب = مصدر مرکب

ح = حاشیه

حامص = حاصل مصدر

چ = چاپ

|| = نشانه معنی بعدی مدخل

__ = نشانه ترکیب یا زیرمدخل

ق = قید

ق.م. = قبل از میلاد

م. = میلادی

(ص) = صلّی‌الله علیه و آله و سلم

(ع) = علیه‌السلام

(س) = سلام‌الله علیه

فان = فرهنگ اسدی نخجوانی

حفان = حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی

حبط = حبیب‌السیر چاپ طهران

خارج می‌شوید؟

برای خروج از سایت اطمینان دارید؟

برای دسترسی باید وارد شوید