معنی مطواعه
5 بازدید
[ مِطْ عَ ] (ع ص) مؤنث مطواع. قول حريری در مقامهٔ رازيه: «فاصبحت اصحاب المطواعه و انخرطت فی سلک الجماعه»؛ عنی بالمطواعه ای المطاوعين المنقادين جماعهالعوام. (از محيط المحيط) (از اقرب الموارد).
کلمات همقافیه با «مطواعه»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «عه» برای سرودن شعر