معنی مطهری

[ مُ طَهْ هَ ] (حامص) پاکی. پاکيزگی‌: ور جنبی ز ميکده بر در کعبه بگذرد کعبه ز لوث کعب او کی فتد از مطهری. خاقانی.[ مُ طَهْ هَ ] (ص نسبی) منسوب‌ است به مطهر که از قراء ری در مازندران‌ است. (از الانساب سمعانی).[ مُ طَهْ هَ ] (اِخ) مرتضی، فرزند مرحوم حاج شيخ محمد حسين فريمانی‌ (1299 هـ .ش. -1358 هـ .ش.). در مشهد متولد شد و مقدمات عربی را بدانجا فراگرفت، سپس به قم رفت و در آنجا فقه و فلسفه‌ آموخت، سپس به تدريس پرداخت و مدرسی‌ مشهور گرديد. در سال 1331 به تهران آمد و در دانشکدهٔ الهيات معلم و دانشيار، و سپس‌ استاد و سرانجام مدير گروه فلسفه و حکمت‌ اسلامی گرديد. شب چهارشنبه دوازدهم‌ ارديبهشت ماه 1358 به تير غم‌آفرينی به‌ ابديت رسيد. مطهری. استادی فاضل و فلسفه‌دانی متبحر بود. از وی کتابها و مقاله‌ها و سخنرانی‌های فراوان به طبع رسيده است. او راست: مقدمه و تعليقات بر اصول فلسفه و روش رئاليسم تأليف علامه محمد حسين‌ طباطبائی. علل گرايش به ماديگری. خدمات‌ متقابل اسلام و ايران. انسان و سرنوشت. و تعدادی کتاب و مقالات ديگر.