معنی مطفل
6 بازدید
[ مُ فِ ] (ع ص) مادهٔ بچهدار از مردم و وحش. (منتهی الارب) (آنندراج). بچهدار از مردم و از جانوران. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از محيطالمحيط). || ليله مطفل؛ شبی که از سردی طفلان را هلاک گرداند. (منتهی الارب) (از آنندراج) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از محيط المحيط).
کلمات همقافیه با «مطفل»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «فل» برای سرودن شعر