معنی مطالعت

[ مُ لَ / لِ عَ ]۵ (از ع، اِمص) مطالعه. مطالعه. خواندن‌: من در مطالعت‌ اين کتاب تاريخ از فقيه بوحنيفهٔ اسکافی‌ درخواستم تا قصيده‌ای گفت. (تاريخ بيهقی چ‌ اديب ص‌387). و تواند بود که او اخبار معتضد اميرالمؤمنين را مطالعت کرده باشد. (تاريخ بيهقی چ فياض ص‌67). و به مطالعت‌ کتب... چنان ميل افتاده بود که از مباشرت‌ اشغال و ملابست اعمال اعراض کلی‌ می‌نمودم. (کليله و دمنه). || نگريستن‌ در چيزی برای وقوف بر احوال آن‌: وقتی‌ از برای مصالح معيشت و رعايت اسباب‌ فراغت و طلب تحصيل تفرج و استراحت به‌ مطالعت عقار و ضيعت و استطلاع غرس و زراعت مسافرتی کرد. (سندبادنامه‌ صص‌154 -155). و رجوع به مطالعه‌ شود.