معنی مضحک

[ مَ حَ ] (ع اِ) جای خنديدن. (آنندراج) (از منتهی الارب) (از اقرب‌ الموارد). آن جزئی که در خنده کننده، دندانها در وی ظاهر می‌گردد. و محل خنديدن. (ناظم‌الاطباء). || چيزی و کسی که بر او خندند. (آنندراج). چيزی و يا کسی که بر وی‌ بخندند. (ناظم‌الاطباء)۲.[ مُ حِ ] (ع ص) خنده‌آورنده. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب‌ الموارد). هرچيز که خنده می‌آورد و سبب‌ خنده و تفريح می‌گردد و خرمی می‌آورد و مقلد و بذله‌گو و آنکه می‌خنداند و استهزاء می‌کند و فسوس می‌نمايد. (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون).[ مُ حَ ] (ع ص) خنده کرده شده و استهزاء شده. (ناظم الاطباء) (از فرهنگ‌ جانسون).