معنی مصياف
5 بازدید
[ مِصْ ] (ع ص) زمينی که به دير گياه روياند. (منتهی الارب) (ناظمالاطباء). || زمين باران تابستانی رسيده. (منتهی الارب) (ناظمالاطباء) (آنندراج). || مردی که ازدواج نپذيرد تا دوموی نگردد. (منتهی الارب). مردی که زن نگيرد تا دوموی نگردد. (ناظمالاطباء). || ناقه مصياف؛ مادهشتر بچهدار. (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء).
کلمات همقافیه با «مصياف»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «اف» برای سرودن شعر