معنی مصلحت‌انديش
6 بازدید
[ مَ لَ حَ اَ ] (نف مرکب) که انديشهٔ صلاح کار دارد. که به صلاح کار انديشد. که صلاح و صواب کار خويش در نظر گيرد. مصلحت‌بين: عاقل متفکر بود و مصلحت‌انديش در مذهب عشق آی وز اين جمله برستی. سعدی. ضمير مصلحت‌انديش هرچه پيش آيد به تجربت بزند بر محک دانايی.سعدی.
کلمات هم‌قافیه با «مصلحت‌انديش»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «يش» برای سرودن شعر