معنی مصالح

[ مَ لِ ] (ع اِ) جِ مصلحه. نيکيها. (منتهی الارب) (غياث) (ناظم الاطباء). جِ‌ مصلحت به معنی صلاح و خير کار. آنچه‌ موجب آسايش و سود باشد. (از يادداشت‌ مؤلف). عبدالواسع در شرح بوستان نوشته که‌ مصالح به فتح لام مقلوب ما صلح است از {P(1) -در آنندراج «صفا را برابر صفا ساختن» آمده است و بايد اشتباه چاپی باشد. P}&{$20993$}قسم محاصل به معنی ماحصل و همچنين‌ مواجب به معنی ماوجب، صيغهٔ جمع نيست و نزد مؤلف غالب آن است که ما صلح در اصل‌ ما صلح به باشد يعنی آنچه مصلح باشد چيزی‌ را و می‌تواند که مصالح جمع مصلح باشد که به‌ ضم ميم و کسر لام صيغهٔ اسم فاعل است از صلاح چنانکه مطافل و مشادن، جمع مطفل و مشدن. (از غياث):[ مُ لِ ] (ع ص) آنکه مصالحه کند. مصالحه‌کننده. سازش‌کننده. (از يادداشت‌ مؤلف). || (اصطلاح حقوق) آنکه مالی يا حقی را به ديگری صلح کند و واگذارد اعم از آنکه معوض باشد يا غيرمعوض. آنکه طرف‌ ايجاد عقد صلح واقع گردد. کسی که مالی يا امری را به ديگری واگذار کند.