معنی مشهورات

[ مَ ] (ع ص، اِ) در عرف علماء و اهل ادب عبارت از قضايائی است که مردم به‌ آن اعتراف نمايند و بدان گرويده باشند. (از کشاف از فرهنگ علوم عقلی تأليف‌ سجادی). قضايائی که تمام مردم بدان اعتراف‌ {P(1) -ن‌ل: مشهور. (ديوان چ سجادی ص 215). P}{P(2) -قرآن 85/3. P}{P(3) -در اين باره اختلاف‌نظر بسيار است. رجوع‌به تفسير ابوالفتوح چ مهدی الهی قمشه‌ای ج‌10 ص‌256 و 257 به بعد شود. P}&{$20981$}کرده باشند از راه عادت و متضمن بودن‌ مصالح آنها و غير. (فرهنگ علوم نقلی). - مشهورات به ظاهر؛ آن مقدمات بوند که‌ به اول شنيدن، چنين وهم افتد که ايشان‌ مشهورند و چون به حقيقت بنگری نه مشهور بوند. (دانشنامه، بخش منطق از فرهنگ علوم‌ عقلی). - مشهورات حقيقی مطلق؛ چنانکه عدل‌ حسن است و ظلم قبيح، و اين حکم به حسب‌ مصالح جمهور يا به سبب عادات فاضله و اخلاق جميله که در نفوس راسخ باشد، يا به‌ سبب قوتی از قوتهای نفس ناطقه غيرعقلی، مانند رقت يا حميت يا حيا يا غير آن مقبول‌ بود به نزديک همه کس. (اساس‌الاقتباس‌ صص‌346-347). - مشهورات محدود؛ چنان بود که به‌ نزديک قومی مشهور باشد، چنانکه تصديق به‌ آن که تسلسل محال است به نزديک‌ متکلمان. و هر اهل علمی و صناعتی را مانند آن مشهورات باشد که به نزديک غير ايشان‌ باشد که مقبول نبود. (اساس‌الاقتباس‌ ص‌347).