معنی مسيخ

[ مَ ] (ع ص) صورت‌برگردانيده. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). مسخ‌شده. (ناظم الاطباء). ممسوخ. || زشت‌خلقت و بی‌نمک. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) (آنندراج): رجل مسيخ؛ کسی که نمک ندارد. (از اقرب‌ الموارد). مردی بی‌ملاحت. (دهار). بدهيئت. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). قبيح. || سست. (منتهی الارب) (ناظم‌ الاطباء) (آنندراج). ضعيف. (اقرب الموارد). || گول. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). احمق. (اقرب الموارد). || گوشت بی‌مزه. (منتهی الارب) (از اقرب‌ الموارد) (ناظم الاطباء) (آنندراج). طعام‌ بی‌نمک. (از اقرب الموارد) (دهار). طعام‌ بی‌مزه. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (دهار). بی‌مزه. (غياث). ميوه و فاکههٔ بی‌مزه. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (ناظم‌ الاطباء) (دهار). طعام بی‌چاشنی. تَفِه. بی‌طعم. وير. هرچه بی‌مزه باشد. (يادداشت مرحوم‌ دهخدا). - مسيخ‌الطعم؛ تَفِه. بی‌مزه. (يادداشت‌ مرحوم دهخدا). - مسيخ مليخ؛ از اتباع، طعام و هر چيزی‌ بی‌مزه. (مهذب الاسماء). || ناکس. (مهذب الاسماء). مرد دنی. (يادداشت مرحوم دهخدا).