معنی مسيب‌بيک
4 بازدید
[ مُ سَ‌یْ یَ بَ ]۵ (اِخ) نوادهٔ طهماسب‌قلی سلطان که از قبيلهٔ امام قلی‌خان سلطان بندرعباسی بود. از شعرای دورهٔ صفوی و در سلک قورچيان بوده. اين شعر از اوست: بس که در راه تو بار زشت و زيبا ميکشم جای گل بر سر زنم خاری که از پا ميکشم. (از تذکرهٔ نصرآبادی ص 46).
کلمات هم‌قافیه با «مسيب‌بيک»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «يک» برای سرودن شعر