معنی مستجیرباللََّه
5 بازدید
[ مُ تَ رُ بِلْ لاه ] (اِخ) (الـ ...) از فرزندان عیسی بن المکتفی باللََّه است که به سال ۳۴۹ هـ . ق. در آذربایجان ظهور کرد و با الرضا من آل محمد بیعت نمود و تعدادی طرفدار یافت و کار او بالا گرفت ولی اندکی بعد بدست جستان ابراهیم فرزند مرزبان، گرفتار آمد و بقتل رسید. (از الکامل ابن الاثیر ج ۸ ص ۲۰۸).
کلمات همقافیه با «مستجیرباللََّه»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «َه» برای سرودن شعر