معنی مراضاة
5 بازدید
[ مُ ] (ع مص) از یکدیگر خشنود شدن. (منتهی الارب) (زوزنی) (تاج المصادر بیهقی). || نبرد کردن با یکدیگر به خشنودی. (تاج المصادر بیهقی) (منتهی الارب). گویند: راضانی فرضوته ارضوه ارضوه؛ یعنی نبرد کردیم او را به خشنودی پس غالب آمدم او را در آن. (منتهی الارب)؛ ای غلبته فی الرضاء او کنت اشد رضاء منه. (متن اللغة).
کلمات هم‌قافیه با «مراضاة»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «اة» برای سرودن شعر