معنی مدبح
7 بازدید
[ مُ دَبْ بِ ] (ع ص) کسی که لازم گیرد خانه را و جدا نشود از آن. (آنندراج) (از متن اللغة). مقیم در خانه. (ناظم الاطباء). رجوع به تدبیح شود. || سر پست فرودآورنده در رکوع و جز آن. آنکه سر فرودمی آورد. (ناظم الاطباء). رجوع به تدبیح شود. || گسترنده پشت را. (آنندراج). که سر به حدی فرودآرد که پشتش چون کوهان شتر بالاتر از سرش قرار گیرد. (از متن اللغة). رجوع به تدبیح شود.
کلمات هم‌قافیه با «مدبح»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «بح» برای سرودن شعر