معنی مدارات قطبی

[ مَ تِ قُ ] (اِخ) نام دو مدار که هر یک به فاصلهٔ ۶۶ درجه و ۳۳ دقیقه از خط استوا یکی در شمال و دیگری در جنوب خط استوا قرار دارند. مداری که در شمال خط استوا است موسوم به مدار قطب شمال است و مداری که در جنوب خط استوا است موسوم به مدار قطب جنوب است. توضیح: از این جهت این دو مدار را مدارات قطبی گویند که نقاط واقع بر روی این دو مدار آخرین حد مناطق قطبی را مشخص میسازند به عبارت دیگر نقاط واقع بر روی این مدار و بالاتر (به طرف یکی از قطبین) شش ماه از سال را در تاریکی و شش ماه در روشنائی هستند. (فرهنگ فارسی معین).