معنی مخائض

[ مَ ءِ ] (ع اِ) این کلمه در ترجمهٔ تاریخ یمینی چ ۱ تهران ص ۵۶ و ۷۱ و ۴۲۵ و چ قدیمی ص ۵۰ و ۵۷ و ۲۵۱ جمع مخاضة معادل مخاوض آمده است : پیرامن او خندقی عمیق بود که اندیشه در مجاری آن به پایان نمی رسید و وهم را در مخائض آن پای به گل فرومی شد. (ترجمهٔ تاریخ یمینی چ ۱ طهران ص ۵۶). و پیلی که حصن قلب بود در بعضی مخائض فروماند و به گل فروشد چندانکه در استخلاص او کوشیدند فایده نداشت... (ترجمهٔ تاریخ یمینی چ ۱ تهران ص ۷۱). از آن بیابان ها بگذشت و آن مخائض و مغاویر بازپس گذاشت. (ترجمهٔ تاریخ یمینی چ تهران ص ۴۲۵). و رجوع به مخاضة شود.