معنی محلات

[ مُ / مِ ] (ع ص) شتر پس آرنده بار را. (منتهی الارب). الجمل الذی یؤخر حمله. (اقرب الموارد).[ مُ حِ لْ لا ] (ع اِ) دیگ و دستاس و دلو و مشک و کاسه و کارد و تبر و آتش زنه مجموعاً. (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از تاج العروس).[ مَ حَ لْ لا ] (ع اِ) جِ محلة. رجوع به محلة شود: و مرا مردی می باید که غرفات و محلات گرگان را همه شناسد. (چهارمقاله چ دانشگاه ص ۱۵۵).[ مَ حَ لْ لا ] (اِخ) نام شهرستانی است، در ۲۶۵هزارگزی جنوب باختری تهران و ۲۸هزارگزی باختر دلیجان و ۶ هزارگزی شمال راه دلیجان به خمین. در دامنهٔ کوه سرچشمه واقع است و مرکز آن نیز که شهرکی است همین نام دارد و از دو قصبهٔ بالا و پائین تشکیل شده و در حدود ۱۲۵۰۰ تن سکنه دارد. عدهٔ قرای محلات ۵۵ و جمعیت کل حدود ۲۲۸۰۰۰هزار نفر است. محلات سابقاً مرکز بخش و تابع شهرستان گلپایگان بوده در سال ۱۳۲۶ هـ .ش. تبدیل به شهرستان شد. بخش خمین و دلیجان تابع این شهرستان است. آثار باستانی محلات به شرح زیر است: الف: محراب امام زاده یحیی که ادارهٔ باستان شناسی تاریخ بنای آن را در سال ۷۰۹ هـ . ق. ثبت نموده است. ب: بنای دو امام زاده جنب یکدیگر یکی در پائین به نام شاهزاده موسی و دیگری عبداللََّه که از بناهای دورهٔ صفویه است. ج: قلعهٔ معروف آقاخان محلاتی، واقع در شمال محلات پائین قلعه ای مهم و قدیمی است و مساحت داخل قلعه در حدود یکصدهزار متر مربع و دارای باغ و ساختمانهای قابل ملاحظه است. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۱).