معنی محترفه

[ مُ تَ رِ فَ ] (ع ص، اِ) پیشه وران. (یادداشت مرحوم دهخدا). پیشه وران و صنعت گران و این در اصل صیغهٔ اسم فاعل واحد مؤنث است از باب افتعال که صفت واقع شده موصوف او مثل لفظ فرقه و جماعه همیشه محذوف می باشد از این جهت اطلاق در معنی جمع می نمایند چنانکه معتزله. (غیاث) (آنندراج): بر اهل بازار و محترفه محتسبی امین گماشت. (ترجمهٔ تاریخ یمینی ص ۴۳۹). از اصناف معتمدان محترفه و بازرگانان به تواتر استماع افتاده است. (ترجمهٔ محاسن اصفهان ص ۵۶). اگر مردم مجلس محترفه و اهل بازار باشند حسینی و عجم و بوسلیک و.... خوانند. (بهجت الروح ۵۹).