معنی متخلق
5 بازدید
[ مُ تَ خَ لْ لِ ] (ع ص) خلق و خوی نیک آموزنده. (آنندراج). آموزندهٔ خوشخوی. (ناظم الاطباء). کسی که با دیگری خوشخویی کند: و ابوالحسن موسی بن احمد مردی بس فاضل متواضع و متخلق و سهل الجانب بوده است. (تاریخ قم ص ۲۲۰). || کسی که خود را به خلوق خوشبو کند. (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون). || آن که خوی و عادت دیگری گیرد. (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون):
کلمات هم‌قافیه با «متخلق»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «لق» برای سرودن شعر