معنی متبتل
6 بازدید
[ مُ تَ بَ تْ تِ ] (ع ص) برنده از ماسوای خدا. (آنندراج) (منتهی الارب). کسی که به خدا بگرود و از ماسوای آن ببرد. (ناظم الاطباء). || آن که از زنان ببرد و بی مهری کند با آنان. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب). || گوشه نشین. (ناظم الاطباء). و رجوع به تبتل شود.
کلمات هم‌قافیه با «متبتل»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «تل» برای سرودن شعر