معنی متباطیء
5 بازدید
[ مُ تَ طِءْ ] (ع ص) درنگی کننده در رفتار. (آنندراج) (ناظم الاطباء). || کسی که بر پهلو استراحت می کند. || ضعیف العقل و بی خبر. || بی پروا. (ناظم الاطباء). و رجوع به تباطؤ شود.
کلمات همقافیه با «متباطیء»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ء» برای سرودن شعر