معنی متأفن
6 بازدید
[ مُ تَ ءَفْ فِ ] (ع ص) نعت است از تأفن. (منتهی الارب). آن که عیب کند. || گیرندهٔ خوئی که در او نباشد. || آن که خود را بزور زیرک نماید. (آنندراج). و رجوع به تأفن شود. || جفاکننده. || کم کننده. || زیان رساننده. (ناظم الاطباء).
کلمات هم‌قافیه با «متأفن»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «فن» برای سرودن شعر