معنی مباهلة

[ مُ هَ لَ ] (ع مص) همدیگر را نفرین کردن یعنی دعای بد کردن. (غیاث) (آنندراج). یکدیگر را نفرین کردن. (تاج المصادر بیهقی) (المصادر زوزنی). یکدیگر را لعن کردن. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). یکدیگر را لعنت و نفرین کردن و آن چنین است که چون اختلافی میان قوم روی دهد گرد هم آیند و گویند لعنةاللََّه علی الظالم منا؛ لعنت خدای بر ستمکار از میان ما دو فرقه. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). - یوم المباهله؛ روز مباهله مطابق است با بیست و چهارم ذی الحجةالحرام و آن روز دعوت رسول (ص) نصارای نجران را مباهله بود. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). روزی است که پیغمبر اسلام(ص) در سال دهم هجرت با دخترش فاطمه(ع) و علی(ع) حسن(ع) و حسین(ع) از مدینه بیرون شدند تا با بزرگان نصارای نجران بایستند و مباهله کنند. لیکن نجرانیان از بیم نپذیرفتند و با پیغمبر مصالحت کردند و رجوع به تفسیر ابوالفتوح چ قمشه ای ج ۲ ص ۳۷۷ ببعد و روضةالصفاء و حبیب السیر ج ۱ ص ۴۰۶ و تفسیر گازر ج ۲ ص ۶۱ و ۶۲ و تاریخ ابن اثیر ج ۲ ص ۱۴۲ و کشف الاسرار ج ۲ ص ۱۴۷ منتهی الآمال ص ۶۹ شود.