معنی واژه ماه‌چهر

[ چِ ] (ص مرکب) آنکه چهرهٔ او مانند ماه تابان باشد. (ناظم الاطباء). ماه چهره. ماهرو. ماهرخ. زیبارو. صاحب چهرهٔ تابان و درخشان همچون ماه : چو نه ماه بگذشت از آن ماه چهر یکی کودک آمد چو تابنده مهر.فردوسی. چنین داد پاسخ که ای ماه چهر درودت ز من آفرین از سپهر.فردوسی. بد از مهر جم شیفته ماه چهر فزون شدش از این مژده بر مهر مهر. (گرشاسبنامه چ یغمائی ص ۳۱). به دل گرمتر شد بت ماه چهر هوا کرد جانش به زندان مهر. (گرشاسبنامه چ یغمائی ص ۲۲۱). چو دید ماه به عادت بگفت آنک ماه بشرم گفتمش ای ماه چهر ماه کجاست. عمعق. و رجوع به مادهٔ بعد شود.