معنی لنگرود

[ لَ گَ ] (اِخ) موضعی در ۱۶۰۷۱گزی قم میان قم و شوراب (در طول راه آهن قم به کاشان) و بدانجا ایستگاه ترن باشد. رجوع به لنگه رود شود.[ لَ گَ ] (اِخ) نام شهری کنار راه رامسر به لاهیجان میان کیاکلا و دیوشل، واقع در ۵۳۹۹۰۰گزی تهران، دارای پستخانه و تلگرافخانه. شهر کوچک لنگرود در ۱۴هزارگزی لاهیجان و ۱۳هزارگزی رودسر واقع شده است و مختصات جغرافیائی آن به شرح زیر است: طول ۵۰ درجه و ۱۰ دقیقه و ۳۰ ثانیه و عرض ۳۷ درجه و ۱۱ دقیقه. جادهٔ شوسهٔ رشت به شهسوار از وسط شهر عبور کند و مغازه و بناهای معتبر در طرفین آن احداث شده است و نمایندهٔ کلیهٔ ادارات دولتی به استثنای پادگان نظامی در این شهر وجود دارد. آب آشامیدنی سکنه از چاه و آنهائی که بضاعت دارند از چشمهٔ لیله کوه که در سه هزارگزی جنوب شهر واقع است تأمین می گردد و مدتی است که اقداماتی برای لوله کشی آب لیله کوه شده و ممکن است به زودی عملی گردد. جمعیت لنگرود حدود ۱۶هزار است و در حدود ۱۲۰۰ باب خانهٔ مسکونی و ۵۰۰ باب مغازه و دکان و ۷ مسجد دارد. روزهای شنبه و چهارشنبه بازار عمومی لنگرود است. در این شهر، یک دبیرستان و چهار دبستان پسرانه و دو دخترانه هست و کارخانهٔ برق شهر در شرف تأسیس است. تعداد تلفن های شهری در حدود پنجاه است و کارخانهٔ برنج پاک کنی و پیله خفه کنی دولتی دارد. از آثار قدیمی لنگرود یک بقعه به نام سیدحسین کیا و مسجدجامع است. پل آجری بین دو محلهٔ این شهر روی رودخانه نیز از ابنیهٔ قدیمی است. قرای موبندان، بازارده، پلت کله، گلباغ چالکیاسر نزدیک و متصل به شهر میباشد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۲).[ لَ گَ ] (اِخ) نام رودخانه ای در جوار شهر لنگرود که به بحر خزر ریزد و محل صید ماهی است.[ لَ گَ ] (اِخ) (بخش ...) نام یکی از بخشهای پنجگانهٔ شهرستان لاهیجان و حدود آن به شرح زیر است: از طرف شمال و باختر به بخش مرکزی لاهیجان، از خاور به دریای خزر و بخش رودسر و از جنوب به دهستان املش از بخش رودسر. قسمت جنوبی بخش کوهستانی جنگلی و قسمتهای مرکزی و شمالی آن جلگه است. آب قرای بخش از استخر و چشمه سار و قسمتی از رودهای شلمان رود و لنگرود تأمین میگردد. محصول عمدهٔ آن برنج، ابریشم، چای، کنف، بنشن و صیفی است. راه شوسهٔ لاهیجان به شهسوار از وسط این بخش عبور میکند، به علاوه از لنگرود به بندر چمخاله و قصبهٔ کومله و لیله کوه راه فرعی شوسه دارد. بخش لنگرود از ۸۵ آبادی بزرگ و کوچک تشکیل شده و جمعیت آن به اضافهٔ سکنهٔ شهر در حدود چهل هزار نفر است و قرای مهم این بخش عبارتند از: شلمان، دیوشل، نالکیاشر، بجارپس، فتیده، گلسفید، دریاسر، دریاکنار، ملاط، سیگارود و کیاکلایه. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۲).