معنی واژه لقیطة
3 بازدید
[ لَ طَ ] (ع ص) خوار. (منتهی الارب). مرد خوار. (مهذب الاسماء). || ناکس و فرومایه خواه زن و خواه مرد. || بئر لقیطة؛ چاه کهنهٔ عادی که ناگاه برافتد. لقیط. || بنواللقیطة؛ گروهی است از عرب. (منتهی الارب).[ لَ طَ ] (اِ) چاهی است به اجأ در کنار آن و به بویره معروف است. (از معجم البلدان).[ لَ طَ ] (اِخ) آبی است غنی را و میان آن و مذعا کمتر از دو روز راه باشد. (از معجم البلدان).