معنی لرزنده

[ لَ زَ دَ / دِ ] (نف) لرزان. مرتعش. مرتعد: بلرزید [پیران ] برسان لرزنده بید هم از جان شیرین بشد ناامید.فردوسی. سوزنده و تن مرده تر از شمع به مجلس لرزنده و نالنده تر از تیر به پرتاب.خاقانی. سهی سرو لرزنده چون بید گشت بدان حد کزو خلق نومید گشت.نظامی. تن کوه لرزنده بر خویشتن.نظامی. - لرزنده بودن بر جان کسی؛ بیم داشتن بر جان وی. بیمناک بودن بر جان او. شفقت داشتن و غم او خوردن. (از آنندراج): دایم بر جان او بلرزم ازیراک مادر آزادگان کم آرد فرزند.رودکی. ترا بود باید نگهبان اوی پدروار لرزنده برجان اوی.فردوسی. - لرزنده دل؛ ترسان.