معنی لبیک

[ لَ بْ بَ ] (ع صوت) اجابت باد ترا. ایستادم به فرمانبرداری. ایستاده ام فرمان ترا. مطیع ترا. ای اَنا مقیمُ علی طاعتک و خدمتک؛ اینک من در طاعت و خدمت ایستاده ام. نک من. اینک من. || آری. بلی. صاحب آنندراج گوید:... گاه بعد لبیک لفظ سعدیک نیز می آید و معنیش چنین باشد یاری میدهم یاری دادنی و این کلمهٔ ایجاب است هرگاه مخدومی خادمی را به طلب ندا کند خادم در جواب گوید لبیک و حاجیان نیز این لفظ را در مقام عرفات بار بار میگویند. (آنندراج): پس گفتم ای قاسم: گفت لبیک. گفتم تندرستی و هستی. گفت هستم. (تاریخ بیهقی ص ۱۷۳). موکب طاهری آواز برآورد بلند هر سویی از ظفر و نصرت لبیک بخاست. مسعودسعد. حج مپندار گفت لبیکی جامه مفکن به آتش از کیکی.سنایی. انجم ماه وش آمادهٔ حج آمده اند تا خواص از همه لبیک مثنا بینند (؟). خاقانی. تیغ از تو و لبیک نهانی از من زخم از تو و تسلیم جوانی از من.خاقانی. پس از میقات حجّ و طوف کعبه جمار و سعی و لبیک و مصلی.خاقانی. به لبیک حجاج بیت الحرام به مدفون یثرب علیه السلام.سعدی. هر دمش صد نامه صد پیک از خدا یاربی زد شصت لبیک از خدا.مولوی. - دعوت حق را لبیک اجابت گفتن؛ مردن. - لبیک و سعدیک؛ اسعاداً بعد اسعاد.