معنی لب‌شکری

[ لَ شَ / شِ کَ ] (ص مرکب) خرگوش لب. شکافته لب. چهارلب. سه لبه. سلفه. سلنج. سه لنج. کفیده لب. اَعلم. علماء. افلح. صاحب آنندراج گوید: لب شکر و شکرلب؛ کفته لب زیرین یا زبرین. کسی که لب چاک متولد شده باشد و بعضی گویند در اصل شترلب بوده که از جهت کراهت تشبیه چنین خوانده اند: ای لجوج دهن دریدهٔ زشت که خرد در نفاق تو غالی است لب شکر بوالعجوبه ای که ترا پایهٔ زشتی سخن عالی است لوحش اللََّه حکمت ازلی که ز بس هرزه گفتنت حالی است (؟) لب شکر گشته ای که تا دانند جای دندان شکستنت خالی است. میرمعصوم تجلی (از آنندراج). رجوع به شکرلب شود.