معنی لأی

[ لَ ءْیْ ] (ع اِمص، اِ) سختی و درنگ. یقال: فعل ذلک او عرفه بعد لأی؛ ای شدّة و اِبطاء. آهستگی. || سختی زندگانی. (منتهی الارب). || (مص) رنجور شدن. (تاج المصادر). || درنگی و آهستگی کردن. (منتهی الارب). درنگی کردن. (تاج المصادر). || باز ایستادن. (منتهی الارب).[ لَ ءْیْ ] (اِخ) نام پسر غالب بن فهر و منه لؤی بن غالب بن فهر مصغّراً. (منتهی الارب).[ لَ ءْیْ ] (اِخ) موضعی است به عقیق مدینه. معن بن اوس گوید: تغیر َلأیٌ بعد نا فعتائدُه فذو سلم انشاجه فسواعده.(معجم البلدان).[ لَ آ ] (ع اِ) سختی. لَأواء. || گاو نر دشتی. گاو. گاو وحشی. ج، اَلاء. || سپر. (منتهی الارب).