معنی قنینه
6 بازدید
[ قِ نْ نی نَ / نِ / قِ نی نَ / نِ ] (از ع، اِ) قِنینة. آوندی که شراب در آن پر کنند، مثل شیشه و صراحی و غیره. (از آنندراج): صبح چو کام قنینه خنده برآورد کام قنینه چو صبح لعل تر آورد. خاقانی. دست پیاله بگیر قد قنینه بپیچ گوش چغانه بمال سینهٔ بربط بخار. خاقانی.
کلمات همقافیه با «قنینه»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «نه» برای سرودن شعر